19-11 Pakken en gaan....

En dan kom je terug van een mooie ervaring en heb je niets anders te doen dan je koffer te pakken en te wachten en wachten. Aangezien mijn kleding continue netjes opgevouwen in de kast lag ging koffer pakken veel te snel. Besloten om eerst maar weer naar de sauna te gaan, die hebben ook een leuk dakterras met die warme weer. Maar die was gesloten voor onderhoud en dus heb ik geprobeerd binnen maar wat te tijd te doden in de sauna, jacuzzi en bar. Ik heb het daar toch nog ruim twee uur vol weten te houden en ben daarna wat te eten gaan halen bij de Spar.

Na het eten nog heel even korte douche en wat op bed geprobeerd te liggen, maar dat ging niet werken. Dus eerst maar de koffers gesloten en alles zo veel mogelijk klaar en Netflix aangezet. Oh wat ging de tijd langzaam. En ondanks dat de taxi er pas om 21:00 zou zijn ben ik al om 20:30 gaan afsluiten en uitchecken. 'Weet u het zeker meneer, u heeft de kamer tot morgen 10:00' Ja, ik weet het zeker want mijn vliegtuig gaat zo en ik had geen zin om een dag op straat te moeten hangen wat achteraf dus ook nog eens een wijs besluit bleek te zijn. Veel mensen gebruiken Uber dus de ene wagen na de ander kwam aanrijden, maar hoe weet je nu wie je moet hebben? Gelukkig kwam er een redelijk grote witte auto, de meeste auto's zijn hier wit overigens, aanrijden waar een meneer uitstapte en vroeg of ik Meneer Dennis was. Nu weet ik in ieder geval dat ik de goede heb en niet wordt afgezet of overvallen onderweg. Deze chauffeur bleef maar kletsen en kletsen, pfff.... Zo goed als het nog kon in het donker wou ik om mij heen kijken. Het is een klein halfuurtje rijden toen ik uitstapte en hij mij vroeg of ik wist wat het zou kosten. Nou de vorige keer was het 300 rand dus neem aan nu ook en zo gaf ik hem 350 en zonder commentaar reed hij dan weer weg. Eenmaal ingechecked nog even op zoek gegaan naar een vingerhoedje voor mijn moeder die ik de hele reis niet ben tegengekomen. En daarna op zoek naar de lounge waar ik even gezeten heb om wat te drinken en wat netflix te kijken alvorens naar de gate te gaan.

Op de heenweg had ik stoel 6K wat een raamplaats is, maar gezien de terugweg grotendeels in de nacht is en je dan van je stoel een bed maakt is gangpad, en bij voorkeur in het midden, de beste keuze. Als je namelijk raam plaats hebt en je wilt eruit moet je over iemands zijn bed heenstappen. De middelste twee stoelen hebben aan beide kanten een gangpad dus daar heb je het probleem nooit. Maar ik hoopte er een beetje op de zon opkomst te kunnen zien, maar toen ik net wou gaan zitten op stoel 6H bleek iemand op zoek naar 6K. Ik wees hem zijn stoel aan toen duidelijk werd dat hij niet alleen was maar met zijn vrouw en of ik wou ruilen met haar, zij had 6D. Dat is een stoel waar je dus nooit iemand tot last hoeft te zijn en dus dat aanbod nam ik graag aan. Mijn buurman hielp mij nog even met verhuizen.

Na een lichte maaltijd gaat al snel alle luiken dicht en licht uit. Het stel wat erbij was komen te zitten hadden een ziek kind bij zich en hebben daardoor die plaatsen toegewezen gekregen. Maar ik vlieg graag business class omdat je daar zelden kinderen ziet. Grrr, eerste deel van de vlucht had het kind niet veel zin. In tegenstellingen tot de anderen blijf ik mijn koptelefoon ophouden. Daar zit namelijk active noise cancelling in wat het vliegtuig geluid, maar ook andere dingen, aanzienlijk dempt. Ik heb geprobeerd te slapen, wat meest op dommelen lijkt dan echt slapen. Toch moet ik af en toe wel wat verder weg zijn geweest want plots waren er spullen opgeruimd. Ook heb ik mijzelf betrapt op snurken maar dat komt ook omdat ik op mijn rug lig. Toen ik na een tijdje eruit moest om te plassen had ik even geen zin meer om te liggen en ben in de galley gaan staan en even wat gekletst onder genot van een biertje. Na een halfuurtje daar gestaan te hebben kreeg ik nog een biertje en zakje chips mee want ze hadden de wissel van de wacht. Nog stuk film gekeken en besloten toch maar even te gaan liggen.

Toch nog even in slaap gevallen maar om 6:30 was het echt gedaan en ben ik koffie gaan halen terwijl de rest nog lagen te slapen. Een ander half uur voor het landen krijg je dan nog een ontbijt en moet iedereen een beetje ontwaken. Uiteindelijk stond ik dan om 10:50 bij de bagage band waar de bagage om 11:05 zou aankomen. Omdat je prio hebt komt jouw bagage ook eerder en ik geloof dat ik 11:15 bij Anjo Bakker in de taxi naar huis zat en dus nog voor 12:00 thuis te zijn.

Thuis eerst maar koffer open en wat dingen er vast uit te halen en mijn moeder gebeld om daarna, jawel, water te verspillen met een heerlijk bad!. Daar heb ik nog heel even mijn oogjes kunnen sluiten want om 16:00 had ik met Gerard en Rik afgesproken in het centrum. Na even snel nog wat boodschappen ben ik op de fiets gesprongen. Jeetje, wat is het hier koud zeg! Maar om 15:30 zat ik aan een biertje op de afgesproken plaats. Rik had nachtdienst en ging na 2 cola weer naar huis maar met Gerard nog even naar een andere kroeg geweest om op tijd weer thuis te zijn en na nog wat eten en TV gekeken te hebben lag ik er weer vroeg in.

19-11 Helikopter

Gisteren weer vroeg in bed dat betekend vandaag weer vroeg wakker. Voor alle zekerheid had ik wel de wekker gezet om 8:00 uur, maar ik was er al een uur eerder uit. Het is weer een doordeweekse dag dus waren de schoolkinderen alweer vroeg op het plein.

Ondanks het velen slapen voelde ik me niet uitgeslapen vandaag en dus ook niet echt fit. Maar het is wel de dag dat ik naar huis mag en ergens kijk ik daar heel erg naar uit. Echter zou ik de helikopter vlucht nog hebben en om 10:30 uur opgehaald worden. Na de koffie ben ik maar vast wat spullen gaan pakken. Niet dat het veel werk is want alles ligt gevouwen in de kast. Maar het gaf me wat te doen om de tijd te doden. Ik moet ook wel wat te doen hebben want anders ga ik mij alleen maar zenuwachtig maken en dat is ook weer niet handig. Eindelijk is het dan 10:15 uur en kan ik naar beneden lopen. Ik had nog geen telefoon gehad, dus de vraag is of de vlucht nog wel doorgaat gezien het naar mijn idee nog wel flink waait. Maar eenmaal de deur uit kon ik het busje al zien staan. Jeetje die is wel heel vroeg. Eerst nog even een ander stel opgehaald, maar dan lijkt het er toch eindelijk van te komen.

Eerst nog wat formaliteiten waaronder mijn voucher. Ondanks de melding dat ze digitale voucher accepteren blijken ze dat niet te doen. Of ik deze even wil e-mailen naar ze. Maar dat ging telkens mis, nou ja, eerst maar vliegen. Even op de weegschaal maar we waren ongeveer even zwaar dus konden gaan zitten waar we wilden. Gelukkig was het stel wat we ophaalden ook stel wat mee ging, met 3 man dus wat betekend dat iedereen bij een raam zit en niet in het midden. Ik heb aangeboden of een van het stel voorin wou zitten maar dat wouden ze niet dus was die eer aan mij. De motor moest nog starten dus even een leuk moment om rustig mee te kijken voor me. En dan ga je omhoog wat best een raar gevoel is maar oh zo gaaf. De pilote vertelde een en ander of wat we zagen en zo nu en dan probeer je ook wat te zeggen, maar je hoort jezelf zo luid terug dat dat best wel vervelend is. Ze moest wel lachen toen ik vertelde van mijn hoogtevrees en helemaal nu ik voorin zat, je kunt namelijk zo naar beneden kijken. Maar omdat je vast zit is dat geen probleem. Ze maakt ze ook regelmatig scherpe bochten zodat beide kanten een goed zicht kunnen hebben.

De hele vlucht, die ik ook op video heb ging eerst naar Robbeneiland om daarna via Seepunt zo af te dalen naar Kaappunt en via de andere kant weer terug richting Kaapstad waar we eerst nog even bijna boven de tafelberg zijn geweest. Onderweg vertelde ze ook nog dat ze ook uitkeek naar walvissen want dan kan zij doorgeven aan andere waar ze zitten. En ja hoor, we kwamen er een tegen en zijn daar even een stukje naar beneden gegaan om omheen gevlogen. Terwijl een andere helikopter boven ons hing. Dat is dan weer voordeel van voorin zitten. Ik kon niet alleen naar beneden maar ook naar boven kijken. In totaal duurde de vlucht zo'n 50 minuten voordat we weer landen bij Waterfront.

Maar we hadden nog steeds het probleem van de voucher dus maar weer pogingen gedaan om deze gemaild te krijgen wat maar niet wou lukken. Ik had een geprinte versie in mijn appartement liggen dus besloten om die aan de chauffeur te geven als deze mij afzet bij het appartement. Maar toen wou ik nog een kopie van de vlucht hebben. Dat kopiëren leek eindeloos lang en zat de twee anderen dus maar te wachten op die Hollander. Helaas voor hun, ik wou de opnames echt hebben dus ze wachten maar. En als souvenir nog een cap gekocht met logo en naam van het bedrijf.

Update : Foreshore Freeway Bridge

In mijn vorige verhaal over de snelweg die niet af is vertelde ik dat de oorzaak geld is, wat inderdaad wel klopt maar waardoor wordt over gespeculeerd. Eén van de verhalen verteld dat er een historisch gebouw in de weg stond, een ander verhaal over een restaurantje die zich niet liet uitkopen. Hoe dan ook moest er opnieuw gekeken worden naar de situatie en ook nieuwe berekeningen gemaakt worden toen bleek dat de hele weg veel te duur zou worden.

18-11 Wind

Na een wat onrustige nacht was ik weer vroeg wakker. Vreemd want het is zondag en er zijn geen schoolkinderen of andere bronnen die mij wakker maken. Toch nog maar even blijven liggen tot tegen 08:00. Koffie en toast met spek is mijn dagelijkse ontbijt hier momenteel. Na een douche is het wachten begonnen. Ik word opgehaald om 12:30 dus nog best wel even wachten dus maar even Netflix opgezet. Het waait best hard momenteel dus dat word een spannende vlucht.

Uiteindelijk is het dan 12:15 tijd om vast naar beneden te gaan en na 10 minuten wachten kwam er een busje met duidelijk markeringen aanrijden. Ik stapte naast de chauffeur in die gelijk een heel verhaal begon af te steken. Ze hadden mij de hele ochtend geprobeerd te bellen maar kregen voicemail. Dat laatste kan wel kloppen want ik had mijn andere telefoon even aan om mijn ticket te bekijken en op dat moment wordt die actief. Maar door de harde wind kunnen ze vandaag niet vliegen wat mij eigenlijk wel weer wat gerust stelde. Uiteindelijk mijn Zuid Afrikaans telefoonnummer gegeven en morgen weer een afspraak om 10:30. Nu maar kijken wat het weer morgen gaat doen. Het heeft wel mijn dag vandaag gebroken want wat kan je nu nog gaan doen. Het is te laat om nog echt dingen te ondernemen en om nou weer naar Waterfront te lopen leek mij ook niets. Dus maar op terrasje bakje koffie gedaan en boodschappen gedaan. Het werd dus een middagje Netflixen. Eind van de middag nog even langs Manhatten en daar afscheid genomen.

De avond eindigden met een spaghetti op schoot en nog wat tv kijken. Tussendoor al wel vast ingechecked en tot op heden is de stoel naast mij nog leeg, maar dat was ook zo op te heenweg toen deze toch bezet bleek te zijn. Nog maar even afwachten dus.

17-11 Even niet...

Voor vandaag had ik een wijn proeverij gepland, maar toen ik donderdag onderweg verder zat te lezen wat deze trip in zou houden was het niet wat ik zocht. Diegene die ik wel wou hebben zat helaas al vol, dus ging het niet door. De dag begon zwaar bewolkt en zo voelde ik mij ook. Vandaag dus maar even niets doen. Wel gelijk even de tijd genomen om foto's van mijn kamer te maken. Ook had ik even de tijd om nog wat andere zaken te regelen zoals het vervoer van hier naar de luchthaven maar ook een taxi in Nederland.

Vandaag ook even bellen met het bedrijf waar ik de helikoptervlucht heb geboekt om de tijd af te spreken dat ze mij komen ophalen. Maar het leek dat mijn beltegoed maar één week bruikbaar was en die tijd was om. Ik moest er dus toch even op uit omdat even uit te zoeken. Ik had het blijkbaar niet helemaal goed begrepen, maar het was een actie van een week die afgelopen was en ik had nog gewoon 'airtime' zoals ze dat hier noemen. Dus maar even belletje gedaan met het bedrijf en die pikken mij morgen om 12:30 op bij het complex.

Ik had wel gezien dat er net achter het winkelcentrum hier ook nog een sauna zit. Dus daar even lekker ontspannen. We moeten hier nog steeds zuinig omgaan met water ook al zijn de regels niet zo heel strikt meer het is beter te voorkomen dan te genezen. Dus een douche is kort en zo kun je niet overal je handen wassen maar staat er een flesje met een, ik denk op alcohol gebaseerde, ontsmettend middel. Dus ook in de sauna is het kort douchen, maar die hebben wel een jacuzzi en oh wat was het heerlijk om daar even in te liggen.

16-11 Geheugen

Vandaag werd ik weer vroeg wakker door het geluid van de schoolkinderen maar ik heb me toch nog even kunnen omdraaien. Er staat ook helemaal niets op de planning en het voelt een beetje alsof de vakantie tot zijn einde komt. Daar moet ik wel aan toevoegen dat de afgelopen dagen best wel intensief waren met de vele indrukken die je opdoet.

Eerst maar weer bacon halen voor het ontbijt en wat extra data voor mijn telefoon kopen en kijken of ze misschien een kaartlezer hebben zodat ik de foto's van mijn grote camera kan bekijken. Helaas hadden ze geen kaartlezer dus ben ik 's middag maar op stap gegaan naar Waterfront waar ze wel een foto winkel hebben ergens. Dat was even zoeken want het is een gigantisch groot complex met winkels. Maar uiteindelijk dan toch gevonden. Ja die hadden de goede kaartlezer en deze is nog handiger dan die ik al heb, dus helemaal gelukkig. Maar ik zie dat ze ook compact flash kaarten verkopen, dus even gevraagd naar de prijs. Deze zijn behoorlijk aan de prijs, waar ik me bewust van ben, maar de 64Gb versie werd met toch te duur. Wel heb ik de 32 Gb versie gekocht wat al vele malen meer is dan mijn 8 Gb die ik nu heb. Helemaal gelukkig nog even wat gelopen om te zien dat de tafelberg gedekt was vandaag, met andere worden er lag een tafelkleed op zoals ze dat hier noemen. Snel pak ik mijn kleine camera en wil een foto maken. Helaas, dat ging niet lukken want mijn geheugenkaartje van die camera zat nog in mijn laptop. Ik ben dus maar weer terug gelopen naar de fotowinkel waar de verkoper hard moest lachen toen ik mijn verhaal deed. Nog maar een klein geheugen kaartje gekocht voor de pocketcamera en deze er ook gelijk in gedaan. Het viel de verkoper gelijk op dat ik in raw formaat werk en nu snapte hij ook dat mijn geheugen snel vol zit.

Om niet gelijk naar huis te gaan ben ik eerst maar naar de food-hall gelopen om daar een wrap voor de lunch te halen welke mij prima smaakte. Daarna doorgelopen naar een museum over Kaapstad. Ik kan je vertellen dat die een enorme teleurstelling was en ik was daar dan ook al snel doorheen. Dus maar weer hetzelfde terrasje gepakt waar ik al een paar keer heb gezeten om mensen te bekijken. Het is een beetje hip plekje waarvan ik het idee heb dat de mensen daar komen om gezien te worden.

Eenmaal weer in mijn appartement kon ik het niet laten wat foto's te downloaden van de grote camera. Niet dat het nog echt nodig was want ik heb nu tenslotte een tweede geheugenkaart, maar wou ze gewoon even zien. Echt uitzoeken ga ik ze pas als ik thuis ben maar één foto sprong er zo al tussen uit en die wil ik alvast wel met jullie delen want anders is er maar weinig te kijken vandaag.

Na nog even naar Manhatten geweest te zijn lag ik alweer vroeg op mijn mandje.

15-11 Ochtend wandeling

Ons ontbijt, samen met het Engelse koppel, om 6:30 werden we om 7:15 opgehaald door Nev om een ochtendwandeling te gaan maken met de olifanten. Eerst nog even wat mensen ophalen van de andere plekken en door naar het tweede reservaat waar ook de Amerikanen hadden geslapen. Natuurlijk waren die weer eens niet klaar op de afgesproken tijd en moest iedereen weer eens wachten toen we werden opgepikt door een ranger. Eenmaal aan de wandel bleek iedereen veel te ver te lopen en was het de bedoeling dat je echt naast de olifant ging lopen en ook mocht aanraken als je wilt.

Het was een enorme ervaring om zo dicht bij zulke grote beesten te mogen lopen. Ook wel een beetje eng na de verhalen van gisteren over het aanvallen wat ze zomaar kunnen doen. Eerst even wat water drinken en daarna is het doorlopen naar een open veld waar we ze wat te eten mochten geven en de nodige foto's mochten maken met de olifanten. Daarna weer een stuk lopen waar ze even mogen grazen aan de struiken. Leuk om daar foto's te maken en terwijl ik half op de grond zat werd ik gewaarschuwd door een van de begeleiders. Er kwam er een op mij aflopen en als jij zo laag op de grond zit zijn die beesten nog veel groter. Dus toch maar aan de kant. Ik vond het echt een hele ervaring en was superblij dat ik het gedaan had.

Aansluitend hadden we gelijk een twee Game Drive in hetzelfde park. Dit keer met twee wagens dus plek zat en aangezien ik wat sneller was dan de Amerikanen lukte het me weer voorin te zitten. In dit park zitten meer giraffen, zebra's en neushoorns. Iedereen wou de neushoorns zien en normaal zijn die makkelijk te zien en zijn het de zebra's die moeilijk te vinden zijn. Helaas voor de groep maar we hebben veel zebra's gezien en de neushoorns niet kunnen vinden. In het geheel genomen vond ik deze tweede rit een stuk minder leuk dan de eerste.

Terug bij het busje moesten de Amerikanen natuurlijk nog van alles doen. Uiteindelijk was iedereen klaar en ging een van de Amerikanen 'Hunter' op mijn plek zitten en werd een van de Engelse gevraagd ergens anders te gaan zitten. Ook de twee meiden achter mij konden oprotten. Die actie heeft de sfeer in de bus aardig aangetast om het zo maar te zeggen. Zelf vond ik het niet heel erg, want achterin de bus had ik een plekje meer op mijzelf met een beter zicht door de ramen. Echter hadden ze met Nev geregeld dat er een extra stop gemaakt zou worden voor een wijnproeverij. Daarvoor werd gestemd, maar dat was meer overstemd want we kregen geen kans iets te zeggen. En na 2 1/2 uur rijden bij de lunch stop werd duidelijk dat Nev het niet mocht doen van zijn baas tot grote opluchten van de andere helft van de bus. En toen een van de Amerikanen (Hunter) nog het lef had om de Engelsman aan te spreken dat hij zijn stoel niet wou afstaan was de sfeer helemaal om te snijden maar dan moet je nog 2 1/2 tot 3 uur samen in een busje zitten. Gelukkig wisten de partijen zich in te houden en liep het verder goed af. Maar wat was ik blij om eenmaal rond 19:30 weer in mijn appartement te zijn. Ik heb snel mijn spullen in de kluis gedaan en ben naar Manhatten gegaan om even bij te komen. Thuis nog even gezeten en alweer vroeg lag ik op bed.

14-11 Ranger

De wekker ging om 5:00 want ik zou om 7:00 opgehaald worden maar moest op tijd klaar staan want afhankelijk van het verkeer kon het +- 30 minuten zijn. Dat betekend dat ik om 6:30 dus al bij de receptie moet staan en daarvoor ook nog even mijn spullen moet pakken. Na een bak koffie maar aangekleed en spullen gepakt alvorens ik nog even snel wat bacon in de pan deed voor het ontbijt. Geen idee wat ik moest verwachten dus zuinig ingepakt want twee tassen mee vond ik al veel. Maar aangezien ik de grote camera niet voor niets bij me had moest die deze keer toch echt wel mee. Het busje was er precies op tijd en onze gids Nev stelde iedereen voor. Maar wat bleek, achter het busje hing een trailer waar de bagage in kon, ik had dus rustig meer mee kunnen nemen want de meesten hadden ook een klein koffertje bij zich. Nog een Oom en nichtje uit Texas opgehaald en nog 4 jongens uit America. Die hadden zelfs hele koffers bij zich en nogal wat ophef over de zitplaatsen.

Na 1 1/2 a 2 uur rijden was het stoppen om te tanken en ook onszelf bij te tanken. Ik heb daar koffie genomen en een roosterkoekie. Dat laatste was wel een ervaring wat ik bestelde er een met beef en dan vragen ze je hoe je die gebakken wilt hebben. Dat werd dus een soort broodje met medium gebakken steak in lappen gesneden met ui in een soort broodje. Naast dat het veel te veel was voor mij liep het vet eruit en na een half broodje had ik wel genoeg. De koffie die toch nog moest afkoelen heb ik in de bus gedronken tijdens tweede deel van de rit. We liepen wat laat en dus was het handig als we de lunch al eerder door zouden geven zodat de keuken klaar kon zijn op moment dat wij arriveerden. Even na 13:00 kwamen we aan bij het reservaat waar de tafel al gedekt klaar stond voor ons. Snel aanschuiven dus alleen liep Mike (een van de Amerikanen) ineens nogal aangeslagen weg. Zijn vrienden wisten te vertellen dat hij niet zo lekker was na het eten van de lunch, wat wel toevallig hetzelfde broodje was als ik had gegeten. Later werd duidelijk dat hij zijn tas met al zijn papieren erin had laten staan bij het tankstation. Om 14:00 werden we opgewacht door onze ranger wat een enorm lekkere man was. Een Engels gay koppel die met een 100-500 mm lens liepen en de hele weg niets anders deden dan foto's schieten en ik met mijn 70-200 mm Canon lens mochten op de eerste rij zitten vanwege de foto's. Na een kort ritje en een stop met uitleg over de springbok en nog een bok die daar stonden was het de vraag wat wij wouden. Op zoek naar slangen en schorpioenen of 'rock-art' bekijken. Dat laatste ging om beschilderingen ergens tussen de rotsen. Ik liep in eerste instantie dapper mee maar toen ik vroeg waar we heen moesten werd ik overmeesterd door mijn hoogtevrees en durfde geen stap meer te zetten. De groep liep door toen de ranger door kreeg dat ik er nog stond. "Will he be oké?" hoorde je hem aan de groep vragen. Vreemd genoeg kon ik dat heel goed verstaan beneden en stak mijn duim omhoog. Voor Dave de Engelsman werd het ook even teveel, maar die loopt ook met een stok omdat hij verlamd is aan één been. Die kwam dus weer naar beneden en samen met hem ben ik weer terug naar het busje gelopen. Dit rit ging nogal door heuvelig gebied en er zijn paden maar geen echte wegen, dus zo nu en dan moest ik even de andere kant op kijken waar de groep dan weer de grootste lol om had.

Uiteindelijk na door een hek gereden te zijn weer naar beneden waar we een olifant tegen kwamen. Nu blijkt dat van de 3 volwassen olifanten twee ervan nogal een hekel hebben aan deze ranger en hem dan ook rustig aanvallen. De eerste olifant was een van die twee en hij bleef er dan ook uit de buurt. Eenmaal om de hoek lagen er drie leeuwen, twee vrouwtjes en een jong mannetje. Dat was heel gaaf om te zien, maar al die foto's heb ik gemaakt met de grote camera waarvan ik de foto's niet kan downloaden momenteel. Na nog wat dichter bij te zijn gekomen, te dicht bij op een gegeven moment voor de ranger, zijn we door gegaan om een olifant met haar jong te zien. Maar dit was de andere die deze ranger niet aardig vindt. Hij was dan ook erg op zijn hoede en werd gepest door een andere ranger die geen problemen bleek te hebben en er vlak bij kon komen. Uiteindelijk is hij wel dicht bij gekomen maar toen de olifant tekenen ging tonen om aan te vallen ging hij er als een speer vandoor. De rest van de rit zie je nog wat schildpadden, zebra's en bokken tot vlak bij het einde er twee stokstaartjes zaten. Deze blijken tam te zijn en hij liep erheen om er een dicht bij ons te krijgen. We mochten hem aaien maar toen mensen zich verplaatste om te kunnen aaien schoot het beestje weg in de armen van de ranger. Geen goed idee dus en dat over moeten slaan.

Eenmaal terug bleek er een buffel voor de uitgang te staan. Sommige van de groep schrokken daarvan en schoten weer naar binnen, maar personeel bleef erg kalm dus het zal wel goed zijn. Uiteindelijk bleek dat beest wat met mijn broek te hebben waar hij graag aan rook en mij een vorm van knuffelde. Later wouden er een paar op de foto met hem toen hij een stukje verder was gelopen. Nev vroeg of ik ook niet een foto wou dus gaf ik hem mijn camera. "Dennis, watch out! He is commig at you!". Ik moest hard lachen want de meesten wisten niet dat wij al kennis hadden gemaakt en ook deze keer moest hij weer knuffelen met mijn broek.

Daarna was het weer terug in ons mini busje om nog een goed 1 1/2 uur door te rijden naar Oudtshoorn waar we over de verschillende hotels en herbergen werden verdeeld. Hoet het zo moest zijn, maar ik samen met het Engelse koppel zaten in hetzelfde hotel en die vroegen of ik zin had om mee te gaan eten. Ze hadden een nogal fancy restaurant ontdekt vlak bij ons hotel. Voor het geld hoef je het hier niet te laten dus waarom ook niet. Helaas bleek dat je er wel geboekt moet hebben want deze zat val maar we werden, door een duidelijk lid van onze familie, doorverwezen naar een ander chique restaurant die waarschijnlijk ook vol zat of een gezellig eettent nog iets verder. Het werd uiteindelijk de laatste, een beetje open lucht tentje met een barretje en picknick tafels om te eten. Het zag er super gezellig en leuk uit alleen te donker om er foto's te maken helaas. We hebben er heerlijk gegeten en voor weinig geld. Eenmaal op mijn kamer nog even wat op Netflix gekeken via mijn telefoon om vervolgens te proberen te slapen.