09-11 Dag twee

Vandaag maar eens de andere kant op lopen en wat dingen plannen voor het weekend. En zo ben ik, na eerst wat boodschappen gedaan te hebben, richting het centrum gelopen. In de stad zelf was het aardig druk en zie je voornamelijk shoppingmalls en heel veel kleine marktkraampjes met groente en fruit en de andere bekende dingen zoals hoedjes, petjes en kleding.  Het was niet echt mijn ding maar onderweg kwam ik min of meer toevallig uit bij het stadhuis en de Castle of Good Hope. Die laatste ben ik maar naar binnen gegaan. Het was er erg rustig op dat moment wat mij mooi de gelegenheid gaf rustig te genieten. Gedeeltes van het kasteel wordt nog gewoon gebruikt door de overheid en militairen, maar de wat meer oudere en kasteelachtige kamers zijn open voor de bezoekers met hier en daar een tentoonstelling over Mandela en de apartheid in zijn algemeen. Maar in een andere zaal liep je ineens tussen kunst.

Na een uurtje rond gelopen te hebben ben ik bij het restaurantje gaan zitten om even wat te drinken en eten. Dat werd een flesje cola (1/2 liter) en een open wrap met kip. Ik zat op een bank waar ondertussen nog drie belgen bij waren aangeschoven. Na even wachten kwam het vrouwtje aanlopen met een plank met daarop mijn warp. Pfff, dat was wel wat meer dan ik had verwacht. Maar oh wat was dat lekker. De kip was gebakken met een krokant jasje en daar in kleine stukjes gesneden, verder nog komkommer, sla, paprika, mango en gedroogde dadels maar de warp lag inderdaad open en onderop wat ik wel eigenaardig vindt.

Na deze onderbreking besloten maar weer richting appartement te lopen en daar verder te kijken hoe ik einde van de middag en avond zou gaan indelen. Maar vlak bij mijn appartement loop ik langs een straatje waar een kroegje zou moeten zitten uit mijn lijstje met kroegen en dus ben ik maar de straat ingelopen om te kijken waar die zit zodat ik later niet hoef te zoeken. Het was even na 15:00 en tot mijn verbazing was café Manhatten al open en ben ik er dus maar gaan zitten om een biertje te bestellen. Ik betaalde 45 rand voor een pind Castle Draught, dat is omgerekend €2,76. Oeps dat is niet duur maar toen ik er later nog een bestelde was het even schrikken. "Nee meneer, deze hoeft u niet af te rekenen want het is 'two for one'". Ik vroeg dus gelijk op welke tijden het zogeheten happy hour is, maar dat bleek gewoon de hele dag. Dus je hebt 2 pinds bier voor €2,76. Het is hier echt heel gevaarlijk. De barkeeper die me vroeg wat ik van dat bier vond moest ik wel bekennen dat de smaak even wennen was.

Zelf vond hij het niets en rade mij de Cape Browing Co, ook wel CPC aan. Die was dan wel wat duurder want daar betaalde ik 65 rand voor ook wel €3,99 per flesje maar een stuk smakelijker en nu mocht ik ook op de rekening. Na nog een biertje heb ik met mijn gewone ING kaart kunnen afrekenen en ben terug naar het appartement gelopen om mij op te frissen voor het eten. Maar eerst even wat rusten.

Einde van de weg?...

Met een collega op Google Maps gekeken naar de locatie waar ik zit en tot onze verbazing zagen wij twee wegen die midden in de lucht eindigden.

Nu had Michael de vraag of het echt zo is dat die wegen daar stoppen en ik kan het beamen want ik kijk er recht tegenaan vanuit mijn appartement. Gisteren middag werd er wel gebruik van gemaakt voor een of andere fotoschoot. Wat ze precies aan doen waren kon ik helaas net niet zien.

 Overigens als je onder de brug doorkijkt kijk je tegen een opvang huis voor daklozen aan. Ik weet niet of ze daar ook kunnen slapen want gisteren avond lagen er heel wat in de straten hier in de buurt. Maar dat is weer een heel ander verhaal.

08-11 Waterfront

De nacht verliep geheel onrustig. Wennen aan de gekke geluiden en in tegenstelling van de reviews had ik juist weinig last van de weg meer van de koelkast en andere zaken als het om geluid gaat. Ook blijkt er een school vlak achter mij te zitten en zijn ze bezig met het reinigen van de gevel achter. Dat verklaarde veel van de "vreemde" geluiden nadat ik opgestaan was. Maar toen kwam toch het vreemde moment om bij daglicht te zien waar je zit. In theorie kijk ik richting zee maar dan zou ik wel wat etages hoger moeten zitten. Ik zie nog wel een stukje van de berg wat volgens mijn net geen tafelberg meer heet, maar dat detail moet ik nog verder uitzoeken.

Na een paar bakken koffie en tussendoor de koffer leeg gehaald en kasten gevuld te hebben werd het toch maar tijd om boodschappen te gaan doen. Ergens blijf ik dat ook altijd spannend vinden want je kent de gewoontes van het land niet, maar met vragen kom je meestal wel ver. Deze keer viel het mee, een echt mooie winkel met veel producten waaronder uit Nederland. Ja, Calvé pindakaas, De Ruiter hagelslag, het ligt allemaal gewoon in de schrappen. Dat er ook Goudse kaas ligt zal dan wat minder verbazen. Na bacon en brood gehaald te hebben was het nog even op zoek naar het bier. Maar dat hadden ze niet. Na wat vragen blijkt de Spar naast de winkel een slijter te hebben en daar koop je dus bier en andere alcoholische dranken. Ik daar naar binnen om eerst een redelijk voorraad speciaal bier te vinden. Rik zou helemaal uit zijn dak kunnen gaan met de verschillende, voor hem denk ik nog onbekende bok bieren en IPA's. Voor mijzelf heb ik nu Winterhoek gekocht wat volgens mij een lokaal biertje moet zijn.

Na een toast met uitgebakken bacon thuis gegeten te hebben en nog wat koffie besloten om eerst een sim kaart te halen en daarna richting Water Front te lopen, niet te verwarren met de wijk waar ik nu zit namelijk Waterkant. Helaas was de jongen die mij kon helpen even weg en dus ben ik maar doorgelopen. Voor het eerst zie je dan een redelijk stuk van de tafelberg, meer dan een puntje en steeds meer begin ik me te realiseren dat dit echt geen droom is. Eenmaal bij Waterfront moest ik me even oriënteren wat best lastig is zonder google maps. Maar na weer een paar borden gevonden te hebben liep ik de goede kant op die nu duidelijk te herkennen was aan het reuzenrad. Ondertussen was het al begin van de middag dus even op een terrasje gezeten, nogal hip, en daar een biertje gedronken en heerlijk van de mensen om mij heen genoten. Maar je zit dan wel midden in een toeristen oord waar alles ook daarvoor ingericht is, ook de prijzen. Maar ja, daarna doorgelopen in de hoop ergens nog een Vodafoon winkel tegen te komen, maar ik kwam alleen maar alle duren kleding merken tegen en nog meer spullen die ik niet wil. Na nog wat gedwarrel door het gebied besloten niet gelijk naar het appartement te gaan maar eerst te gaan kijken bij het reuzenrad. Weetje, je bent op vakantie en of ik dit stukje nog een keer ga zien weet ik niet, dus ben ik maar in het rad gegaan. Het was rustig dus de ervaring was wel grappig. Terug langs een paar winkels en at het bijna kerst is zal niemand ontgaan zijn, maar ook hier is het dus bijna kerst. Dat is voor mij toch wel een vreemde ervaring om etalages in de kerstsfeer te zien met bomen en al terwijl jij zwetend in je korte broek met t-shirt loopt.

Om 14:00 weer terug gegaan naar het terras waar ik eerder al zat en daar eerst een biertje besteld om weer heerlijk mensen te kijken. Dat kan ik echt uren volhouden en fantaseren of de onderlinge verhoudingen en dergelijke. Ik ben dan echt even helemaal van de wereld al maak ik ook wel af een toen een opmerking naar de buren mits gepast op dat moment. Ik kreeg toch wel trek dus nog een pizatje en biertje alvorens weer richting appartement te lopen. Maar dan wel weer langs Vodafoon en daar zat nu wel de jongen die mij kon helpen. Wat een grappige jongen en dat werd even lekker kletsen over de verschillende vakanties terwijl hij de pre-paid kaart voorbereid. Ja, ik heb nu ook een echt Zuid-Afrikaans telefoon nummer en data genoeg om de komende tijd niet druk te hoeven maken. Hij heeft zelf de sim in mijn telefoon weten te doen, waar ik wel blij mee was, want zo geheel makkelijk gaat dat niet bij deze telefoon.

Wat nog een beetje mist in dit verhaal is dat ik al een paar keer overmeesterd ben door mijn emoties, maar dan wel extreem positief. Toen ik gisteren dingen moest regelen leek het even moeilijk maar al snel bleek dat heel anders te zijn. En het is even wennen want ze reageren misschien net wat anders, maar jeetje, ik voel me hier wel erg welkom. Ik ben zo blij, trots en nog steeds verbaasd dat ik deze stap genomen heb.

07-11 Vliege...

De nacht was zoals ik hem al had kunnen voorspellen. Even kort geslapen en daarna lang wakker gelegen om vlak voor de wekker bijna in slaap te vallen. Maar voelde me wel goed en niet al te onrustig dus komt wel goed. Ik heb de wekker zelfs nog twee keer over laten gaan alvorens uit bed te komen. Ik had me nog twee dingen bedacht in de nacht. Het slot voor mijn laptop en heb ik de papieren van de transfer naar appartement wel afgedrukt, daar staat namelijk telefoonnummer in mocht ik ze missen op de luchthaven. Ik had nog alle tijd om rustig aan te doen echter ook weer niet de tijd om lang te hoeven wachten en na het eerste half zeven bulletin op RTL4 naar beneden gelopen met mijn koffers. De taxi was op tijd alleen was het niet de chauffeur die ik had verwacht, echter wel een bekende van mij en de rit, grotendeels binnendoor naar de A9, liep voorspoedig.

 Het inchecken liep ook weer voorspoedig en is ook voor businessclass wel wat makkelijker en sneller. Bij de security hebben ze nieuwe scanners waardoor je je laptop en batterijen niet meer uit de tas hoeft te halen. (Alleen nog voor businessclass helaas) Daarna nog even door de hal gelopen om naar de Crown Lounge te gaan en daar koffie en een ontbijtje te nemen. Het werden twee bakken koffie en een hard bolletje kaas. Helaas werd ook al duidelijk dat de vlucht met een half uur vertraagd was, we naar een andere gate moesten en in plaats van een 777-200 met zijn grotere broertje de 777-300 zouden vliegen. Heel even hoopte op die ene met internet aan boord, maar helaas wist ik al snel dat dat niet zo was. Weer rondje lopen, vast langs de gate en weer terug naar de lounge voor een bakkie en twee croissantjes.

Uiteindelijk waren we vertraagt omdat het oorspronkelijke toestel wat problemen had en er dus een wissel van toestel werd gedaan. Het boorden ging vervolgens wel weer op afgesproken tijd wat een half uur na de oorspronkelijke tijd was. Een redelijk tijdje leek ik mijn blok voor mijzelf te hebben maar helaas kwam er een grote meneer in pak naast mijn zitten die door het personeel herkend werd. Al heel snel heb je dan je vooroordeel klaar, maar die leek helemaal fout. Meneer is piloot op een 777 en vliegt deze route regelmatig en kent dan ook wat van het personeel. Ah, da’s mooi dus als ik vragen heb kan ik die stellen? En dat bleek inderdaad geen probleem.

Aan boord voor het vliegen eerst het welkomsglaasje wat voor mij toch echt wel de bubbels zijn, maar daarna gewoon aan de koffie. Na ruim uur of wat vliegen komt dan de lunch wat een keuze lunch is uit twee voor en twee hoofdgerechten. Ik had vooraf een soep van zoete aardappel met curry. Klonk mij onsmakelijk in de oren maar ook wel weer de beste keuze uit de twee. Het was tot mijn verbazing heerlijk en heb er dan ook van zitten smullen. Ondertussen lekker biertje erbij en animatiefilm op de achtergrond. Hoofdgerecht was gebakken kippendij in koffie saus met hazelnootpuree, ingelegde komkommers, geroosterde bloemkool en amandelen. De bloemkool mocht je houden, de rest was zeker lekker. Als toetje een kaasplankje met port.

Helaas vlogen we dit hele stuk, vanaf het verlaten van de Nederlandse grens in de wolken en daarna over zee. Maar eenmaal weer boven land kon ik de film stoppen. Je weet werkelijk waar niet wat voor land je onder je ziet. Zo anders van kleur, structuur en dergelijke. Ik heb telkens geprobeerd foto’s te maken maar of die uit gaan komen weet ik niet. Mijn buurman vertelde ondertussen ook graag over de verschillende woestijnen en dat de ribbels die je ziet gevormd worden door de wind. Ook mijn vraag waarom wij niet zo heel hoog vliegen en dit toestel geen winglets heeft werd uitgebreid uitgelegd. Toch wel handig zo’n piloot naast je.

Nu vliegen we al geruime tijd boven de Sahara wat net zo saai is als boven zee vliegen. Het lijkt alsof je in de wolken vliegt maar het is gewoon de reflectie van het zand wat het beeld doet vertekenen. Volgens mijn buurman gaat dat nog wel even, een paar uur duren. Ik ben op dit moment 4 ½ uur onderweg en hebben nog 6 ½ uur te gaan. Maar zo in de businessclass is dat echt makkelijk te doen. Omdat je meer ruimte hebt beweeg je meer maar je kunt ook even staan of een zelf gehurkt of in kleermakers zit gaan zitten. Nu maar weer even verder met de film totdat we weer boven een heel mooi stuk zouden komen heb ik mij laten vertellen. Ik ben benieuwd.

Daar waar land overgaat in zee, zo gaat de woestijn over in een ander land. Ik heb me de hele vlucht alleen maar zitten verbazen en heb dan ook genoten wat mijn buurman ook duidelijk werd. Zijn opmerking; “Volgens mij vlieg jij vaak en hou je er ook erg van” was weer een opening tot een heel gesprek. Maar ondertussen was ik weer film aan het kijken en kreeg ik best wel weer zin in wat te drinken maar de meiden waren te druk, ja te druk met het maken van de snack en weer wat te drinken aan te bieden. Goede timing, nu werd het voor mij een broodje kroket wat wel een iets wat ander broodje is dan we gewend zijn. Daarna kwamen we in wat minder mooi weer al is dat maar net hoe je het wilt zien. De wolken waren heel mooi alleen soms moeten we er omheen vliegen en toen het begon te schemeren was dat heel duidelijk. De mooiste bliksem heb ik niet op film, maar er zitten wel wat fraaie tussen. En zo vlieg je dan de donkerte in. Oh, nog maar 2 ½ uur te gaan, we zijn er al bijna dus nog maar wat te drinken gevraagd. Een anderhalf uur voor de landing krijgen wij dan nog een lunch, wat een keuze snack was waar ik koos voor de pizza. Deze moet ik zeggen, sorry KLM, maar was te taai om te snijden en dus ook om lekker te eten. Toetje was een chocolade dingetje welke ik heb laten passeren en toen ik hem rook wist ik dat goed gekozen had. Nog een biertje en het toestel zette de daling in.  Het is natuurlijk al donker dus veel van de landing of moet ik zeggen luchthaven, kun je niet zien. Natuurlijk wel de vele lampjes die je bij elke grote stad zou verwachten.

Als businessclass passagier mag je als eerste van het toestel af en aangezien ook je bagage priority heeft sta je al snel buiten. Daar alle taxichauffeurs afgelopen maar geen een met mijn naam op zijn of haar bordje. Nee hè, alles gaat soepel en dan krijg je dit. Ik bellen met het bedrijf wat het geregeld zou hebben en dat was even wat gedoe en of ik naar de informatie balie wou lopen. Daar kwam een kleine 10 minuten later een slecht geklede, iets scheel kijkende, man op mij af lopen. Alles prima, maar als jij mijn naam niet weet vertrouw ik het niet. Dat werd nog wat heen en weer gebel tussen de chauffeur en een receptie en ik kreeg af en toe de telefoon in mijn handen om ook met haar te praten. Nou ja, ik was overtuigd en deze uiteindelijk grappige gast heeft mij naar het appartement gebracht al moest ik zelf wel even het adres in telefoon invoeren voor google maps. Dat was wel grappig allemaal.

Appartement ben je niet zomaar binnen, eerst moet je langs twee man beveiliging en wat hekken, pas daarachter zit de receptie. Jonge gast achter de balie hielp mij vriendelijk maar ik moest nog wel andere helft betalen waarvan ik dacht dat ik die al van mijn creditcard afgehouden zou worden. Geen probleem. De boodschappen die ik gevraagd had hadden ze het liefst in cache waar ik natuurlijk geen probleem mee had want die hadden ze dus gedaan. Ik werd naar de kamer begeleid en kreeg daar nog even korte uitleg. Ik moet zeggen dat het een super mooi en schoon appartement is met alles erop en eraan. En in de koelkast jawel… Paar flessen water en een sixpack bier alleen de keuze van het merk bier was even verrassend, Heineken. Maar ja, nu zit ik op mijn balkon dit verhaal af te schrijven. Ja, helaas wel aan een drukke weg al valt dat nu wel mee. Maar ach, slapen zal ik toch wel vanavond.

Werk werk en nog eens werk.....

En dan is je laatste werkdag voor je vakantie toch echt aangebroken. Ondanks dat ik de nacht redelijk geslapen had was ik wel bijtijds wakker en kon daarna de slaap niet meer vatten. Ergens na 4:15 zou ik namelijk al kunnen inchecken maar zo gek dat ik daarvoor uit bed kom ben ik nog net niet dus blijf ik gewoon wakker liggen. Wat is het verschil?.. Nou ja, toch eerder uit bed dan normaal en ingecheked, het is nu toch echt werkelijkheid aan het worden. Nog even nieuws kijken en een bak koffie en op naar het werk.

Ik had al mijn werk al afgerond en er lagen nog wat kleine klusjes maar hoe krijgen je collega's het voor elkaar! Er gingen wat dingen mis en de hele dag stonden er mensen om mijn bureau. Maar ik het is gelukt en uiteindelijk om uurtje of 2 in de middag zat ik zonder werk. Nu was ik erg vroeg begonnen dus ook hoefde maar 1 1/2 uur vrij te nemen om afscheid te nemen van mijn collega's en de deur uit te lopen. Elke keer weer geeft mij dat een vreemd gevoel. Als ik maximaal een week weg blijf of in de buurt blijf heb ik het minder sterk dan nu. Nu echt gevoel dat je dingen 'los' moet laten en dat is misschien ook wel eens goed.

Eenmaal thuis wou ik eerst even rust nemen, maar dat zat er niet in, ik was te onrustig en begon dus gelijk maar spullen te pakken. Al vrij snel had ik mijn koffer gepakt en even dicht om te wegen. 18 kilo van de 32 die hij mag wegen, dat vond ik niet slecht gedaan maar nu heb ik dan ook voor mij doen ook niet al te veel mee. Het grote gewicht zit hem ook niet in de kleding. Maar na nog wat kleine dingen komt de koffer toch tegen de 20 kilo uit wat nog steeds ruimschoots onder het gewicht ligt wat ik mee mag nemen. In mijn tweede kofferte zit niets meer dan mijn spiegelreflexcamera en objectieven. Omdat ik al redelijk snel klaar was had ik nog meer dan voldoende tijd over om even het huis schoon te maken en op mijn gemak te koken, al was dat een eenvoudig maaltje.

Nu is het ron 21:00 en zit ik lekker in een schoon huisje op de bank met de koffer volledig ingepakt en op slot. Nog even wachten op de vaatwasser en een aflevering van Lucifer kijken op Netflix voordat ik naar bed ga. De wekker gaat om de normale tijd alleen moet ik er dan wel gelijk uit om nog even wat op te frissen, koffie te drinken en dan ook eindelijk weg te gaan.

Money money money

Je kunt je voorstellen dat in Zuid Afrika de euro niet de meest gangbare betaalmiddel is, dus moest ik toch op zoek naar de Zuid Afrikaanse rand. Ik had dit al eerder opgezocht en je kunt het geld bestellen en dan afhalen bij een GWK bij jouw in de buurt of op Schiphol ophalen. Nu wil ik het geld verdelen over mijn bagage, dus is het handiger om het al in huis te hebben voor het inpakken. Ook is het advies om niet te pinnen op de luchthaven in Zuid Afrika omdat ze dan zeker weten dat je geld op zak hebt en je al snel van je geld ontdaan wordt. Toch heb ik wel geld nodig om de taxi te kunnen betalen.

Ik had het geld al wel eerder willen bestellen maar het schoot er telkens bij in en zo was het afgelopen vrijdag dat ik online het geld ging bestellen. Dat was wel even schrikken want het geld kon ik pas woensdag ophalen, maar dan zit ik al in het vliegtuig. Gelukkig stond er wel bij dat als je het geld eerder nodig hebt je even moet bellen met het kantoor. Dat heb ik dus gedaan en tot mijn opluchting had ze nog 10.300 rand in de kluis liggen. Ik wou 10.000 hebben maar ach, doe die 300 er dan ook maar bij. Ik gelijk op de fiets gesprongen om het geld te gaan halen. Helaas waren er nog drie klanten voor mij allemaal met grote problemen. Als medewerker van de GWK moet je ook beetje sociaal medewerker zijn geloof ik. Maar toen ik aan de beurt was en opgewekt vroeg naar 10.300 zonder verdere tekst wist ze al precies waarvoor ik kwam. Een in eens vrolijke dame hielp me en, tot mijn verbazing, gaf mij de provisie als korting, die heb ik dus niet hoeven betalen. Dat ik op vakantie ging heb ik haar niet verteld, maar dat leek wel duidelijk toen ze mij een fijne vakantie wenste. Ik heb haar dan ook vriendelijk bedankt en hopelijk zie ik haar weer als ik eventueel overgebleven geld terug kom brengen.

Vaccinatie(s)

Soms lijkt de tijd stil te staan totdat je erachter komt dat dat helemaal niet het geval was. Het gaat nu toch wel echt opschieten en oh jee….. moet nog veel regelen en sommige dingen moeten ook nog op tijd. Na een nacht zwetend wakker gelegen te hebben toch maar de minder leuke dingen ook gaan regelen, de vaccinatie. Ik had natuurlijk al één en ander van te voren uitgezocht, zo heb ik geen visum nodig en een DTP vaccinatie. Maar hoe kom ik eraan, jaren geleden via de huisarts gedaan dus die eerst maar gebeld. Wat een gedoe zeg. Zou ik eerst formulier van de site moeten downloaden en invullen om die vervolgens in te leveren en een gesprek met de arts te hebben. Dan paar dagen later mag je weer komen en zet de assistent de vaccinaties. Na het hele verhaal aangehoord te hebben en ik liet merken het niet handig te vinden om twee keer te moeten komen kwam de opmerking;
“maar kan ook via de GGD in Bussum, die hebben de spullen op voorraad”.

Een collega wees mij op thuisvaccinatie.nl, even forumlier online invullen en afspraak maken. ’s Avonds kreeg ik nog een e-mail met een vraag over een door mij gegeven antwoord. Paar dagen later staat er dan een leuke dame voor je deur. Eerst wat vragen nog beantwoorden en nog wat papier werk. Het was even onduidelijk of ik al de mazelen al heb gehad. Ik wist het niet en dus liet ze mij mijn moeder bellen. Twee spuitjes gezet en vervolgens krijg je een paspoort. Ik voelde me net een klein kind die zich goed gedragen had maar wel weer een stap verder.

Naast de injecties kreeg ik ook nog alle tijd voor wat vragen en uitleg over dingen waar je voor op moet passen en of op moet letten. Naast dat ze thuis of op je werk komen gaat de service duidelijk nog een stapje verder. Van mijn verdiend thuisvaccinatie.nl een dikke 10.